Alle harde Italiaanse kaas die lekker is over de pasta, noem ik Parmezaanse kaas. Fout natuurlijk. De oorspronkelijke verzamelnaam van harde Italiaanse kazen is Grana. Gevolg is dat xe9xe9n en ander nog wel eens vragen oproept. Na er door mijn zus op gewezen te zijn dat het verwarring wekt, ben ik aan dit blogje begonnen. Als een soort strafregels, zeg maar. Hier dus het verhaal over de "Parmezaanse kazen" die ik veel gebruik. Als iemand nog een tip heeft voor een lekkere Italiaanse harde kaas; lekker! Als ie goed is, voeg ik hem hier toe.

Parmigiano Reggiano. De echte dus. Afkomstig uit Italie, de buurt van Parma. Al eeuwenlang wordt deze kaas op dezelfde wijze bereid en nog steeds wordt hij zonder toevoegingen gemaakt van koeienmelk en stremsel. Voor een kilo kaas wordt ruim 15 liter melk gebruikt. De kaas wordt lang gerijpt, twaalf maanden tot vier jaar. De kaas is op zijn best tussen de twintig maanden tot twee jaar. De kwaliteit wordt streng bewaakt, alleen goedgekeurde kaas mag het merk Parmigiano Reggiano dragen. De Parmezaanse kaas die geraspt wordt aangeboden, is veelal van kazen die de keuring net niet hebben doorstaan.

Grana Padano lijkt veel op Parmigiano Reggiano. Grana Padano wordt echter in een groter deel van Italixeb geproduceerd, daar waar Parmigiano Reggiano alleen in een klein gebied in de omgeving van Parma wordt gemaakt. Inmiddels mag alleen deze kaas nog de naam ‘Grana’ gebruiken. Deze kaas komt ook van koemelk en is gerijpt na zes maanden, maar is ook uitstekend als hij doorrijpt. De jonge kazen zijn makkelijker te snijden, de oudere brokkelen af.

Pecorino Romano is een schapenkaas. Hij heeft een vrij zoute smaak, omdat de kaas tijdens het maken wordt gewassen met zeewater. Deze kaas komt van oorsprong van Sardinixeb. Door zijn sterke smaak is hij het het meest geschikt om te gebruiken in sterk smakende pastasauzen. Deze kaas smelt niet, zoals Grana wel doet. Hierdoor mengt hij goed met andere ingredixebnten. In de streek zelf eet men graag Pecorino Sardo, een zachtere en zoetere variant. Pecorino wordt in Toscane gegeten in combinatie met peer.

Exe9n van mijn favoriete gerechten is spaghetti zoals ie hoort. Hierin kun je de verschillende kazen goed gebruiken en het verschil proeven. Een goede laag Grana Padano gaat er altijd over de lasagna. En over de vegetarische lasagna gaat Pecorino. Daarnaast gooi ik geschaafde Parmezaanse kaas graag over een salade.

Het is weer helemaal de tijd van het lekkere zomerfruit. Bessen, aarbeien en bovenal: frambozen!Vroeger had mijn moeder ze in de tuin en ik vind ze heeerlijk. Ook frambozensaus of -ijs kan me erg bekoren. Mijn dochter smult er ook van en plukt ze in de tuin bij haar andere grootmoeder die een heel perk vol met bessen een bozen heeft.

Op de Universteit Wageningen zijn ze ook enthousiast over de framboos, en wel om zijn hoge voedingswaarde. Frambozen zijn enorm gezond. De vruchtjes bevatten veel meer gezonde stoffen dan bijvoorbeeld tomaten, kiwi’s en broccoli, die bij de meeste mensen veel beter bekend zijn als gezonde voedingsmiddelen. Ook schijnt de plant een geneeskrachtige werking te hebben, met name bij ooginfecties.

Nadeel is, dat frambozen vaak larfjes van de frambozenkever bevatten. Deze witte wormpjes zijn echter wel makkelijk te verwijderen. De frambozen uit de winkel zijn over het algemeen niet besmet, omdat in de teelt de kever actief wordt bestreden. Krijg je een bak frambozen uit eigen tuin van iemand, zet de frambozen dan even geheel onder water. De worpjes komen er dan allemaal uit en bovendrijven. Heb je zelf een struik, dan wordt aangeraden om 1 x met een insecticide (Decis van Bayer) te spuiten als de eerste bloempjes in bloei komen.

Foto: xa9 Dagmara

Na de ontdekking dat knoflookolie zelf maken niet zo’n heel goed idee is, ben ik me gaan verdiepen in het hakken, persen, malen en raspen. Er zijn legio leuke gadets op de markt om knoflook mee te lijf te gaan!

Al jaren gebruik ik de Koncis knoflookpers van Ikea. Een lekker robuust ding welke goed is schoon te maken en waar een goede teen in past. In andere keukens mis ik altijd mijn eigen knoflookpers. Al googlend kom je trouwens wel een enorme verscheidenheid aan knoflookpersen tegen. Alle varianten op de de klassieke pers, waar deze van Ikea er ook’xe9xe9n van is, laat ik even voor wat ze zijn, al zijn er beauties bij. Ik ga op zoek naar leuke, orginele varianten! Klik op de plaatjes voor een grotere afbeelding.

Deze vind ik het laten zien waard. Het leuke eraan is dat er meerdere tenen in kunnen en dat er een dop op kan, zodat je hem met inhoud in de koelkast kunt bewaren. Ik vind alleen het mechanisme er niet zo betrouwbaar uitzien, het lijkt alsof je hem zo stuk kan draaien.

Voor sommige gerechten is snijden beter dan persen. Van mijn zus kreeg ik ooit dit leuke apparaatje, omdat ik altijd met een mes mijn knof fijnsneed; een hele klus. En het werkt! Het is echter wel een gepiel met schoonmaken en als je niet oppast laat hij zwarte strepen achter op je aanrecht. Deze snijder lijkt me in dat opzicht dan wel een stuk handiger. Ik denk dat ik er maar eens xe9xe9n aanschaf.

Een andere manier van knoflook te lijf gaan, is kneuzen. Vooral voor het meelaten bakken/koken/stoven zonder restjes in het gerecht achter te laten. De manier hiervoor is om een mes met de platte kant op de knoflookteen te leggen en er een klap op te geven. Maar ook hier hebben ze een hulpmiddel uitgevonden. Ik zou er zo voor zwichten!

  Behalve met een mesje en dan peuteren, bestaan er andere manieren om knoflook te ontvellen, onder andere met dit rubberen geval. Sommige mensen vinden het een aanrader, ik zie het nut er niet zo van in. Na het ontvellen, met je nog steeds zelf de harde stukjes aan de onderkant erafsnijden. Geen tijdwinst dus. Er is er wel xe9xe9n in een leuke vormgeving:

De meest decoratieve voor in de keuken is ongetwijfeld het mediterraanse keramische knoflookraspje. Het is alleen een geknoei om hem te gebruiken en hij kost je je nagels. Die hang je dus voor de leuk op naast je streng knoflook, en uit je keukenkastje pak je een moderne, schone knoflook-te-lijf-oplossing voor het gebruik……

Dochter Lente is gek op x91sliertjessoepx92, de variant uit een pakje. Een blok noodles, een zakje bouillon en soms nog een zakje sojasaus of curry. Die laatste mag ik van haar weglaten, te pittig. Deze simpele pakketjes inspireerden me wel om zelf aan de slag te gaan om noodlesoep te gaan maken. Maar met welke noodles ga je aan de gang?

Eerst de toko in, eens kijken wat er aan noodles te koop is. Veel dus. Hxe9xe9l veel. Om toch een keuze te maken kies ik vaak voor de Chinese mie (tarwe- of eier-). Deze is gedroogd, dun en rond. Je koopt hem in plakken, opgekruld. De mie hoeft alleen maar te wellen in heet water, een paar minuten.

Een andere optie is rijstmie. Dit is een lange mie, gedroogd, lintvormig of rond en opgerold. Het ziet er wittig/glazig uit. Rijstmie week je een halfuurtje in warm water, voor je het kookt, 1 tot 3 minuten.

Mihoen is ook gemaakt van rijstmeel en wordt wel rijstvermicelli genoemd. Ook dit wordt gedroogd verkocht, maar is veel dunner dan rijstmie. Mihoen wordt onder andere ook gebruikt in Vietnamese loempiaatjes, maar kan ook goed in de soep.

Naast bovengenoemde mie-soorten zijn er nog tal van andere varianten, zoals die gemaakt van mungbonen, of de Maleise rijstmie die op dikke witte spaghetti lijkt. Ik kan alleen maar aanraden om eens de toko in te duiken en een kijkje te nemen. Neem ook vooral een paar pakjes mee, noodles zijn niet duur. Maar voor noodlesoep gebruik ik bovenstaande mie-soorten het meest.

Tip: tarwe-mie en eiermie bevatten gluten, maar rijstmie, Thaise boekweitmie en mie van mungbonen niet.

Nee, niet mijn vriendin Annie van de hartveroverende quiche, maar mijn andere grote vriendin van jaaaaaren her. Annie M.G. Schmidt. Ze schreef dit gedicht en ik kan het niet meer onderschrijven. Zeker nadat ik mijn recept voor speculaas, chocoladetaart en appeltaart heb geblogd in de afgelopen weken….

DAN MAAR DIK

Ik hou van aardappels en sju met veel gehak,
ik hou van rolpens en van varkenscoteletten,
ik hou van koffie met veel suiker en gebak,
ik hou van pudding en van warreme kroketten.
En as ik dik wor, nou, dan moet dat maar gebeure,
ik zal beslist niet over kalleriexebn zeuren.

En zonder taartjes is het leven veel te grau
en as je honger heb, dan wor je zo humeurig.
U moet maar denken as u dikker wordt, mevrouw,
je kan nog beter lekker mollig zijn dan treurig.
En as ik dik wor, nou, dan zal ik het wel merke,
ik ga m’n leve niet met rauwe groente werken.

An mijn lijf geen dijeet,
ik blijf ete wat ik eet
en ik doe niet aan de lijn,
al weeg ik tweehonderd pond.
Ik zeg maar: ete is gezond,
ik lus geen kropsla met azijn.
U moet maar denke, net als ik:
dan maar dik,
dan maar dik,
dan maar dik.

Lieve, lieve Annie. Ik denk dagelijks aan je, als ik mijn dochter voorlees van de helden uit mijn jeugd. Dank je wel, voor al het moois wat je hebt geschreven. Dikke zoen.

Kennen we hem nog, de slogan uit de jaren 70? Nu weet iedereen wel dat groenten en fruit goed voor je zijn en thuis horen in je dagelijkse voeding. Na het plaatsen van mijn blog Appeltaart, hier wat feitjes over appels.

De antioxidantia die in fruit in grote getale aanwezig zijn, bieden een grote bescherming tegen kankers, hart en vaatziekten. Denk maar aan dat spreekwoord x91 an apple a day keeps the cancer awayx92. Dit is dus echt geen sprookje. Wat niet wil zeggen dat u wanneer u nu ineens als een gek appels gaat eten, nooit kanker kan krijgen. 

Ook zijn appels goed tegen Alzheimer. In de NY Universiteit Cornell, hebben ze ontdekt dat het antioxidant quercitine (dat in appels meer voorkomt dan in ander fruit) hersencellen beschermt tegen oxidatiestress, wat een oorzaak is van Alzheimer. Appels zijn ook goed tegen astma. In hert Londense St.George ziekenhuis hebben ze uitgetest dat het eten van 5 appels en meer per week ademhaling- en longfuncties aanzienlijk ten goede komen. (Bron: infonu.nl)

Met de kerstdagen wordt er veel en uitbundig gekookt. Vaak komen er ingredixebnten aan te pas die doorgaans uit pot of blik worden gehaald, maar voor deze gelegenheid struinen we delicatessezaken, poeliers en groentenzaken af om de juiste kruiden, fazant of artisjok.

Maar van de gelegenheid gebruik. Vaak levert het kerstmaal aardig wat snijafval op. Zet drie bakjes neer; xe9xe9n voor kruiden, xe9xe9n voor vlees en xe9xe9n voor groenten. Deponeer hier in het snijafval; de steeltjes, de vetrandjes en de stronkjes. Ook na de maaltijd valt er wat te halen: de botten van een gevogeltekarkas of andere resten vlees.

Zet een pan water op en laat het afval een paar uren koken. Je kunt het afval mengen, maar ook kiezen voor een kruidebouillon of een groentenkruidenbouillon. Lekker in laten koken en in kleine porties invriezen. De komende tijd kun je al je sauzen met eigen gemaakte bouillon maken.

Coca-cola is wereldwijd een van de bekendste merken en heeft het bekendste logo. Het drankje is ontwikkeld in 1886 door een apotheker en was van oorsprong een medicinaal drankje tegen hoofdpijn en vermoeidheid en een genotsmiddel. Vroeger bevatte cola ook daadwerkelijk cocabladeren, inmiddels niet meer. De naam is er wel deels van afgeleid. Het andere deel komt van de kolanoten, die er ook al niet meer in zitten. Toen Coca-Cola in Nederland werd geintroduceerd tijdens de Olympische spelen in Amsterdam (1928), waren beide bestanddelen al verdwenen. 

Cola wordt wereldwijd nog steeds als medicijn ingezet. Het is onder andere een effectief anti-katermiddel. Reizigers zijn welbekend met cola als middel tegen buikloop en krampen door verkeerd of vreemd voedsel. ORS, het door de apotheek verstrekte middel tegen reizigersdiarree, heeft de zelfde samenstelling als cola, alleen dan zonder koolzuur.

Over cola gaan ook veel mythen de ronde, ook wel Cokelore genoemd. Zo zou Coca-Cola de kerstman hebben bedacht en zou het een probaat anti-vlekkenmiddel zijn.  

Er zijn denk ik niet veel voedingsmiddelen waar zulke tegenstrijdige berichten over worden gepubliceerd als over melk. Voorstanders roepen dat het gezond is en onmisbaar in een uitgebalanceerd dieet, tegenstanders noemen het een dikmaker en benadrukken dat melk dierlijke en dus verzadigde vetten bevat. Melk zou alleen voor opgroeiende kinderen zijn, mits zij uiteraard geen koemelkallergie hebben. Voor zuigelingen zijn koemelkprodukten in sommige kringen uit den boze, alleen moedermelk is goed genoeg. Alsof een koe geen moeder is…..

Gelukkig heeft melk xe9xe9n heel goede eigenschap: het is lekker! Allang geen kind meer geniet ik nog dagelijks enorm van een paar glazen koude, halfvolle melk. Mijn dochter drinkt hem ‘s morgens het liefst even opgewarmd en voor het slapen gaan warm met honing. Ik denk dat wij in ons tweepersoonshuishoudentje zo’n 9 liter melk per week verbruiken.

Warme melk met honing is trouwens goed voor het slapen gaan en dit is geen fabeltje. Het bevat stoffen die ook voorkomen in rustgevers en slaapmiddelen. Honing bevat daarnaast stoffen die gelijken op antibiotica en werkt helend bij griep, hoost en keelpijn. Soms drink ik het zelf voor het slapen gaan, maar mijn melktopper is koud: een 500 ml pul voor de helft vullen met ijsblokjes en voor de andere helft met melk…. onweerstaanbaar!

Al jaren maak ik regelmatig zelf knoflookolie. Blote teentjes van drie hele bollen knof op een liter olijfolie. Ik gebruik de olie met name in pastasauzen of om ‘Spaghetti-zoals-ie-hoort’ * te maken. Ik had wel eens berichten gehoord dat het niet zo gezond was, knoflook in olie bewaren, dus ik ben nu maar eens gaan zoeken. Niet zo gezond is een understatement. Op verse knoflook kunnen sporen voorkomen van de bacterie Clostridium botulinium. Deze bacterie vermenigvuldigt zich wanneer de knoflook wordt bewaard in olie. De bacterie maakt een gifstof aan die botulisme kan veroorzaken. Van die dode eenden, ja. Alleen onder de juiste omstandigheden gemaakte knoflookolie kent dit risico niet.
Helaas vind ik de gekochte knoflookolie niet sterk genoeg. Maar de fles zelfgemaakte heb ik toch maar leeggegoten. Terug naar de verse knoflook dus!

* Voor het recept van ‘ Spaghetti-zoals-ie-hoort’, zie Culiterair.